حقیقت ماجرا این بود که تا شب قبل از حنابندان خودم، هیچ حنابندانی را به صورت LIVE ندیده یودم و هیچگاه در بطن ماجرا قرار نگرفته بودم… حالا نمیدانم که این مراسم در همه جا، با این کیفیت برگزار میشود یا فقط مخصوص ما جنوبی هاست؟ اول ماجرا همه چیز خیلی باکلاس و محترمانه برقرار شد… فک و فامیل داماد (که گویا من بودم)، با کوهی از شیرینی و تنقلات و داریه و تنبک- در هیبت یک قبیله سرخپوستی- به خانه عروس رفتیم… آنها هم متقابلا خیلی ما را تحویل گرفتند و بوس و ماچ و لیس و شادی و سرور…
خلاصه همه چیز خیلی مصفا بود و من هیچ احساس ناامنی و خطری نمیکردم… فقط گاهی نگاههای از سر دلسوزی مدعوین و نچ نچهای آنها، کمی نگرانم میکرد… کمی که گذشت، وسط میدان را خالی کردند… خب این هم چیز مهمی نبود…لابد میخواستند برقصند…بعد هم یک ملحفه سفید پهن کردند وسط …خب حالا دیگر جا داشت که نگران شوم…از آن طرف هم، همه هلهله و شادی میکردند… یک آهنگ بندری هم گذاشته بودند که صدا به صدا نمیرسید… به یک آن نفهمیدم چطور شد و سر یک نفر رفت لای پاهای من و در کسری از ثانیه خودم را سوار کول او دیدم…ماشااله هیکل و قدش هم آنقدر بود که به راحتی، بالای پره های پنکه را میدیدم که چه خاکی گرفته است… خلاصه کمی من را آن بالا نگه داشت و حرکات موزون کرد… حس تیم ملی کاراته را داشتم که مدال آوردهاند و حالا توی فرودگاه مهرآباد آمدهاند استقبالش…
سرتان را درد نیاورم… مرد قوی هیکل بعد از کمی بالا و پایین کردن من، درست مثل یک کیسه برنج، خواباندم وسط همان ملحفه وسط اتاق… دیگر مطمئن شدم که الان یک کاسه آب میدهند بخورم و بعد هم میخواهند سرم را مثل گوسفند قربانی ببرند… اما اینطور نشد… کل مردان فامیل دورهام کردند…و هر کدامشان یک جایی از من را گرفته بودند که جم نخورم… بعد هم”عمو حمید” آمد و بایک کاسه حنا نشست روی سینهام… تا حالا اینقدر از نزدیک با عمو حمید فیس تو فیس نشده بودم… از آنجایی که همه جایم بند بود و تکان نمیتوانستم بخورم، فقط با چشمهایم گفتم که نوکرتم! رحم کن…. از آنطرف هم همه پسر خاله ها و پسر عمو ها و خلاصه همه بستگانی که خرده حسابی با من داشتند، رد میشدند و لگدی چیزی نثار میکردند… یا یکی از آن طرف داد میزد که بکن تو حلقش… خیلی امیدوار بودم که منظورش حنا باشد و نه چیز دیگری… در هر حال این وسط، عمو حمید، دست و پای ما را حنا زد… بعد هم کت بسته تحویل جماعت ذکور خانواده داد…آنها هم گذاشتنم روی دستهایشان و هیپ هیپ هورا میگفتند و مثل توپ بالا و پایین می انداختنم… خدا وکیلی چند باری هم زیادی بالا پرتم کردند و هنوز جای دست و صورتم روی سقف باقی مانده است…
***
عمو حمید همانجا یک هزارتومانی قاتی حناها کف دستم گذاشت… که البته هنوز هم آن را داریم…تنها چیزی که هفته پیش از دست دادیم، خود ِ عمو حمید است… دوستش داشتم… روحش شاد…
پ.ن) اگر حال و حوصله دانلود کردن ۴ مگابایت را دارید، این آهنگ ِ مدارا را گوش کنید تا حال و هوای این روزهایمان دستتان بیاید.
روحشون شاد. تسلیت میگم.
خدا رحمتشون کنه!
چقدر مراسمتون جالب بوده! جنوبی ها همیشه کاراشون شادی بیشتری نسبت بهه بقیه داره!
داشتم میخندیدم که یهو آخرش لبخندم ماسید!
کاش زودتر می نوشتید چون از اول تا اخر اکثر پستهاتون رو با حنده می خونم …البته توی این یکی جای خنده رو گفتن “روحش شاد” گرفت !
روحش شاد
روحش شاد….
خیلی خنده دار توصیف کردی. حس های خنده داری داشتی D:
شمالی ها هم حنا بندان دارند.. اما سبکشون یه مدل دیگه است! :دی
خدا روحشون رو شاد کنه..
وای.. روحشون شاد
خدا رحمتشون کنه.من تا حالا حنابندون ندیدم چه قدر سخته بیچاره داماد.با عروسم همین کارو میکنن؟:d
خدا واقعا بیامرزدشون، اون کسی که توانسته شما را به نوکرتم بیندازد، واقعا باید روحش شاد باشد…
چقد تو سنگی بشر
خدا رحمتشون کنه
خیلی با حال بود رسمتون
خدا بیامرزش. نه بابا تو شمال حنابندون داریم اما داماد خوابونو حنا مالونو، پرتاپ کنون نداریم. عروس و داماد خیلی جینگول بلا بسته های حنا تزئین شده رو به جوانای مجرد میدن بلکم بختشون وا شه که به شخصه معتقدم اثر نمیکنه (حداقل تا حالاش رو من اثر نداشته)
-پس نی همونتون(!) کو؟!
-تسلیت میگم!
خیلی هنر میخواد آدم بتونه مخاطبینشو تو یه پست کوتاه از ته دل بخندونه و چن ثانیه بعد غصه دارشون کنه….روح عمو حمید شاد
روحش شاد…
الان خوشبختانه دیگه از این کارها نمی کنن.آی بدم میومد از این رسم مسخره ی حنا بندون آی بدم می اومد…قربون یو
salam
agha vaghean mahshar bud
ba ejaze shoma raftin dar sadre linkhaie ma!
man 7,8taro khundam rude bor shodam
روحشون به شادی شب حنابندون…
۴ مگ هنوز تموم نشده!
کلی خندیدم ولی حبف آخرش مثل فیلم فارسیا تموم نشد .روحش شاد.
کوکامی از همه چیزای این حنا بندون نوار بندری گفتی
از نلوگی شب عروسی هم میگفتی که از مرسومات مزخرفمونه
از اون نوشتهها بود که خنده رو لب یخ میکنه. آرزوی طول عمر واسهٔ بازماندگان و داشتن آیام سرشار از شادی و لذت
تسلیت میگم فهیم عزیز…غم از دست دادن یه عزیزی خیلی سخته و سخت ترش اینه که آدم تو این غربت لعنتی باشه و این احساس رو داشته باشی که آخرین باری که اون عزیز را دیدی بر میگرده به چند سال پیش…شرمنده که با این حرفام دردتو بیشتر کردم..
اما تبریک بابت ورژن انگلیسی سایت…
نمیدونم چرا این روزها همه ما داریم زندگیمونو با این آهنک سر میکنیم…شاید از عوارض دلتنگی هستش…
خدا رحمتشون کنه عمو حمید عزیز رو .
این آهنگ” مدارا” هم عجب موجود غریبیه_ خیلی مرسی
سلام
فهیم عزیزم خیلی متاسف شدم امروز با تو و بابا صحبت می کنم
روحش شاد..
I love the song tanxxxxxxxxxxxx
kheili ghashang neveshte boodi.vali akharesh bad joori delam gereft.yade ammam oftadam too aroosie pesaresh va marge nagahanish 6 mahe baad.tasliat migam behetoon
روحشون شاد
واقعن با خوندن خط آخر خنده رو لبم ماسید
روحشان شاد هر چند همه گفتند !
May his soul rests in peace
بسیار بسیار قشنگ نوشتید، اصلا فکر نمیکردم بخواهید با این نوشته، خبر فوت عمو حمید را بدهید، اشک ما را در آوردید، بسیار تاثیر گذار بود.
به نوشته اتان حسودیمان شد.
روحش شاد…
………..
آهنگ مدارا خیلی قشنگه…۲۰
من هر روز اون رو گوش میکنم!
…
ببخشید شما دامنه تون رو با پرداخت در محل گرفتید؟ یا حساب بانکی؟؟؟…دی ان اس رو هم دستکاری کردید؟؟؟…
….
بدون شک از نوشتها تون لذت میبرم …
hich vaght kesi khabare bad ro be in khoobbi nagofte boood injoori taasore adam chand barabar mishe
تسلیت میگم بنده هم قرار حنابندون دعوت بشم البته نمیدونم عمو حمیدش قرار کی باشه؟
واقعا مراسم را جالب توصیف کردید.مثل اینکه داری وسط همون مهمانها بندری میزنی!
این آهنگ مدارا هم همون موزیک متن مراسم هست!؟
خدا رحمتشون کنه.
همیشه موفق باشید.
خلاقیت جالبی برای یاد کردن از ایشون به کار بردید . واقعاً روحشون شاد
kheili bamaze booooood…hamin dishab be yeki migoftam havase ye hanabandoone hesssabi kardam…az oona ke hame mashghoole lowdegian…ayyyyy hal mideeeee../makhsooooosan ba ye motrebo navazande” gharmon” ke ye ahange mahe turki ro ba tamame zibaeesh ejra kone…/ama babate amootun tasliat/baghaye omre shoma bashe
top!
as usual!
نمیدونید نصفه شبی چطور جلوی خودمو گرفتم که غش غش نخندم
ولی اخرش تلخ بود
خدا رحمتشون کنه
چه خاطره خوبی واسه جونای فامیل به جا گذاشتن
بلاخره چیو کردن تو حلقت؟!!
در هزارم ثانیه ای خنده ای شدید رو به یخ زدگی تبدیل کردی! خیلی هنر دارید شما. قلمت روان.
بسیار متاثر شدم از اندوهی که براتون رخ داده. روانش شاد. جوری تعریف کردی که اگر یک مصیبت نامه می نوشتی این همه موثر غم انگیز نمی شد.
به هر حال خیلی ناراحت شدم. تسلیت میگم.
خاطره زیبایی بود.
خدا رحمتشون کنه.
تو خدایی بابا
این دفعه دیگه نتونستم مثل همیشه بخونم و رد شم
اولش آدم از ته دل میخنده و در آخر ناراحت میشه بدون اینکه اون خنده ها از دلش در بیاد! واقعا” مهارت میخواد این مدل نوشتن.
ما بختیاری ها هم حنا بندان داریم ولی تازگی ها جینگول بینگول شده و حنا کف دست نمیذارن تیکه های کوچیک حنارو عروس دوماد تعارف میکنن به بقیه
سلام
تسلیت میگم
من که تا حالا نشنیده بودم حنا بندون مثل مراسم استقبال از ورزشکارا برگزار بشه.
خوب البته وقتی جوونی تن به ازدواج میده در حقیقت حکم ابرقهرمان داره.باید یه مدال یا کاپ هم بهت میدادن.
خوبه آدم از هر عزیز از دنیا رفته ای همچین خاطره های قشنگی داشته باشه
روحشون شاد…
و من با این شبیخون های بیشرمانه و شومی که دارد مرگ…..بدم می آید از این زندگی دیگر….
روحش شاد….
خیلی جالب نوشتید
خدا رحمتشون کنه
من خودمو به دو نیم کردم که نظر بذارم و مراتب شادمانی روز افزون رو از آشنایی با وب شما اظهار دارم ولی نشد .
من که از رو رفتم.
میرم خودمو تو جوب سر کوچه خفه کنم!
تسلیت کلمه کوچیکیه برای ابراز همدردی
یادش گرامی
برام جای سواله که بچه کجایی؟ که این مراسما رو دارین
آخه منم یه جنوبیه اصیلم
مال من دو تا دویست تومنی بود که از بس حنا مالی شده بود قرمزش برق می زد ، حیف که بچه تخس بقال سر کوچمون کش ربردش و الا داشتمش !
شوخی نکن
حنابندون ما خیلی فرق داره…
خدا رحمتش کنه…
بابا دزفولی….!
از این مرغا که لباس پولکی تنشونه هم سر بریدن واستون؟
کم کم هر چی بزرگتر می شیم جای همه ی عموحمیدها خاطرشون میشینه…
حقیقتا در فکر مراسم و وصف شما از ان بودم و نیشم هم تا بناگوش باز بود که خط آخر متن ناراحتم کرد.
روحشان شاد….
hamoon roozi ke in khabar ro khondam , shabesh fahmidam amooie khodam foot karde…hala ye chizi haminjoori toie geloom gir karde…be hich kas inja nagoftam, feker konam sakhtaresh kone, nemitoonam ham benevisam. inja ke bashi sakht migzare…
ما یه حنابندون رفتیم مال دزفولی ها.
اوضاعی بود.
داماد رو همون طوری پهن کردند روی زمین و کف دست و پا و سر و صورت و هر جا که پوستی از زیر لباس زده بود بیرون رو حنامالی کردند …
بعد هم همه دسته جمعی می خوندند:
گفتمش اسمش چیه…
گفت احمدِینا…
کیش و کیش …قُمبُلِینا…کیش و کیش…قُمبُلِینا…
گفتمش شغلش چیه ؟
گفت دکترینا…
کیش و کیش …قمبلینا…کیش و کیش…قمبلینا…
…
هنوز هم سوژه ی خنده ی فامیله این شعر.
تسلیت هم نمی گم
چون معتقدم ابن عبارت بدتر آدم رو ناراحت می کنه .
سلام
خیلی جریان حنابندان رو باحال نوشتی، من که تو مازندران زندگی میکنم همچین چیزی تا حالا ندیدم!
در ضمن درگذشت ایشون رو هم تسلیت میگم
در ضمن پست حماسه ملی رو هم خوندم. از خنده داغون شدم خیلی باحالی!
در مورد انقلاب ۵۷ یه مطلب نوشتم
دوس دارم بخونی. منتظرم
اینقدر آخرش دلم گرفت که مجبور شدم از یک خواننده خاموش همیشگی تبدیل شوم به یک کامنت گذار جدید .
خدا عمو حمید را بیامرزد .
اما این پستت ما را هم به سالهای قبل برد خیلی خوب توصیف کرده بودی. شاید چون من هم جنوبی هستم این حس را داشتم . نمیدانم .
باریکلا
خیلی زیبا و شیرین مینویسی
سبک نوشتنت عالی و تاثیر گذاره
میشه تمام اون داستان رو تصور کرد
بسیار عالی…
زنده باد
۶۱ hahhahha
این یکی هم مثه تمام پست های دیگت فوق العاده بود. شما مثنکه فامیلاتون از خودتون کرکرخنده ترن! طنز اجرا کردن روز حنابندون!
خدا رحمتشون کنه.
روح عموتون شاد.
ما هم این بساطو برا حنابندونمون داشتیم، احتمالاً همشهری باشیم چون این بند و بساطا مال دزفولیاس
پ.ن: در جواب من در بهمن باید بگم که ترجیع بند اون شعری که نوشتین درست نیست تا اونجایی که یادم میاد میگن کُمبُلِیَه نه قُمبُلِینا.
ما هم جنوبی هستیم
))))))))))
یه قسمت خیلی جالب داره حنا بندون جنوبی ها
البته طرفای فامیل ما
اونم در شکستن توسط خونواده داماد ه !
)))))))))))۹۹
نمی دونم اسمش چیه
خونواده دامد میرن پشت در و شروع می کنن به خوندن یه شعری و یه جملاتی میگن و خونواده عروس اونطرف در جوابشونو میدن و در آخر خونواده داماد در می شکنن و با دف و دست و غیره وارد میشن